Toen we in 2012 zonnepanelen op ons dak lieten leggen, was dat vooral een investering om maandelijks kosten te besparen: het voorschotbedrag zou lager uitvallen door eigen opwek en saldering tussen zomer en winter. Je laat je eerst voorlichten over de mogelijkheden, maar in vergelijking met nu had je in die tijd niet zoveel keuze. Er waren panelen van verschillende prijs/performance/kwaliteit verhoudingen, en zoiets als (dure) professionele installaties versus toepassingen voor huishoudelijk gebruik. Ik koos voor een compromis: een string van 15 panelen in serie met een maximum vermogen van 3520 Wpiek , een verwachtte jaaropbrengst van 2912 kWh, en een SunnyBox 2500HF (met Bluetooth interface) als inverter. De eerste jaren heb ik niet veel aandacht besteed aan het systeem, anders dan maandelijks via Bluetooth en een Android App de opbrengst registreren (op mijn laptop draaide ook het programma Sunny Explorer van SMA, maar de verbinding met de SunnyBoy was door belemmerende wanden en plafonds niet betrouwbaar).
Het eerste wat opvalt zijn de verschillen van jaar tot jaar: de opbrengst ligt tussen de 2235 en 2585 kWh, een schommeling van bijna 15% rondom het gemiddelde. Dat ligt natuurlijk aan de hoeveelheid bewolking gedurende de zomer (en een beetje aan de temperatuur: hoe heter het paneel, hoe lager de opbrengst, maar dat effect is veel kleiner).
Het tweede wat opvalt is dat de voorspelde (“beloofde”?) opbrengst structureel NIET gehaald wordt: gemiddeld ongeveer 500 kWh minder per jaar. Ik heb toen twee dingen geleerd over het goedbedoelde verkooppraatje. Ten eerste dat de muurtjes op mijn dak weliswaar bescherming tegen de elementen bieden, maar tevens ’s ochtends en ’s avonds en bij lage zonnestand in de winter schaduw werpen over een deel van de panelen. Ten tweede dat bij serie geschakelde panelen (zoals bij mij) het paneel met de minste opbrengst het rendement bepaalt van ALLE panelen. Dat zijn technische details die mij niet werden verteld! Desalniettemin heb ik de investering ruimschoots terugverdiend, en heb ik de laatste 5 jaren alleen maar voordeel van mijn solarinstallatie. Met oog op het einde van de salderingsregeling begin 2027 ben ik dan ook niet van plan om nog investeringen te doen in oost-west-plaatsing, parallelle strings, micro-inverters of andere oplossingen. Mocht het terug leveren van stroom te kostbaar worden, dan kan ik nog altijd het uitgangsvermogen van de SunnyBoy terugschroeven van 2500 Watt naar bijvoorbeeld 1500 Watt (ik zal in een ander bericht uitleggen waarom dat nog steeds efficiënt is in mijn situatie).
Bijgaande grafiek geeft de opbrengst per maand gedurende 2025.
De grijze balken tonen het gemiddelde over alle afgelopen jaren (2013 t/m 2024), en de blauwe balken de actuele opbrengst. De trendlijnen geven de cumulatieve opbrengst weer, terwijl de rode lijn de afwijking van het gemiddelde toont.
Tegen de tijd dat ik met vervroegd pensioen ging, kwamen er steeds meer waarschuwingen voor energieschaarste en netuitval. Met Trump aan de macht in de USA was een wereldwijde beweging in gang gezet die de arrogantie van de mens tegenover zijn omgeving en het verlies van verantwoordelijkheidsbesef ten aanzien van onze aarde versterkte. Wij probeerden toen al maatregelen te treffen voor noodgevallen. In die periode viel ook het doek voor een grote kampeerwinkel in Eindhoven, en ik kon daardoor gunstig aan allerhande materialen komen voor een solar oplossing zoals gebruikt bij kampeerauto’s en caravans. Omdat de panelen op het dak bij stroomuitval geen stroom zouden leveren, besloten we een 12 Volt schaduw systeem op te zetten voor noodgevallen. Ook dat was een leerproces, maar momenteel ben ik in staat om bij calamiteiten mijn huis van noodstroom te voorzien. Bijgaande foto toont hoe op het nieuw geplaatste schuifdak extra panelen zijn geplaatst. Het hart van de noodstroomvoorziening hebben we “Save-E” gedoopt, (op z’n Duits uitgesproken als “Sewie“). In deze sectie van Techniek zal ik interessante delen van mijn installatie archiveren.